…
किती वेळ वाट बघायची मी,
तुझी भेट होईल म्हणून,
ढगांनीही थांबून धरलेत अश्रू,
पावसाचा नाद थांबतच नाही.
बाहेर टपटप थेंब पडतात,
आणि आत मनातही गारवा दाटतो,
पण तुझ्या एका शब्दाशिवाय
हा गारवा कधी कधी काटा होतो.
रात्रही लांबत चाललीय,
जणू चंद्रालाही माहितीये—
आपले संवाद अर्धवट राहिलेत,
आणि माझ्या डोळ्यांत प्रश्न झोपलेत.
स्वप्नंही घाबरून विचारतात,
“आपण खरंच फक्त स्वप्नापुरतेच का?”
आणि हसू, जे मनाला उचलून नेतं,
तेही आता दाराशी थांबतं.
ते विचारतं—
“इतकं मोजून मापून का हसावं?
हृदय अर्धवट का थांबावं?”
सांग ना...
किती वेळ वाट बघायची मी,
तुझ्या पावलांच्या त्या एका आवाजासाठी...
No comments:
Post a Comment